БоГдАнОвКа в контакте)))(Группа для тех кто каким-либо образом связан с д. Богдановка))

326 подписчиков

Мая вёска Сярод балот, лясоў і рэдкалесся Ёсць край цудоўны, дарагі, Жамчужынкай прыгожай на Палессі Багданаўка яскрава зіхаціць. Прырода шчодра дзеліцца багаццем 3 людзьмі, усё яна дае: Душы натхненне, хлеб надзённы І сілы, калі іх недастае, Зімою вёска ў белым, як нявеста, Рыпіць пад санным полазам сняжок, На свеце мо няма найлепей месца, Дзе ўецца па-над комінам дымок. Вясною птушкі гімн табе спяваюць, Бо з выраю вярнуліся дамоў, І ручаіны шпарка прабягаюць, Каб напаіць зямельку зноў і зноў. Чарнічны водар набяжыць улетку. Ў садах галіны гнуцца, нібы рай, А восень з бульбяных палеткаў Аддасць свой добры, шчодры ўраджай. Тут люд вясковы, просты і сумленны, І кожны мае талент, нейкі дар Жыццёвы вопыт велізарны І мудрасць выстаяць сярод жыццёвых хмар. Тут адпачнеш і целам, і душою Ад шуму гарадскога, ад нуды, І я спяшаюся, і на шляху жыццёвым Знаходжу я сцяжыначку сюды. Ты Богам даная зямля, І так было заўжды, спрадвеку, Цячэ жыццё марудна, спакваля, Каб жыць утульна, добра чалавеку. Жадаю усхваліць, ды слоў не маю, А вусны паўтараюць яшчэ раз: Багданаўка, радзіма дарагая, Ты лепшая. У гэтым увесь сказ. Мікалай Ільючык