памінанне...

памянём? а? гугі?... як жыць далей, калі смерць у табе, як памерці, калі для ўсіх ты жывы? толькі бог, на веру ў якога у мяне не хапае разумення, мог бы ведаць, дзе я цяпер (і ці цяпер я?..) ... у якім пласце свядомасці?.. у самым глыбейшым, дзе хаваецца мінулае?.. у найвышэйшым, дзе , па логіцы, павінна быць будучыня, але бачыцца зноўку мінулае?.. гэты дзень стварыў ці знішчыў мяне? я разбуру разбуранае. мінус на мінус у маім свеце часцей за ўсё не дае плюс. мінус бясконцасць... схавацца ў ёй - тое, што трэба... не, ну шо за каракаціца?! дождж - аццтой!! але як толькі надвор'е, апранаем жалобнае - і гайда!!!